1

2

3

4

5

 

Burzliwe dzieje Japonii

Japonia ma w swojej historii bardzo burzliwe dzieje. Od zarania swojej państwowości wahała się ona między niezależnością a otwartością na wpływy z zewnątrz. Najpierw na wpływ kultury chińskiej, później na wpływy przybyszów z Europy oraz religii chrześcijańskiej, później zaś lęk przed kolonizacją spowodował, iż na 200 lat Japonia odcięła się od zewnętrznych wpływów na dobre. W wieku XVIII władza szogunów była już silnie skorumpowana, wzrastał również poziom nacisku kultur zachodnich na większą otwartość. W efekcie – tak zwana samoizolacja – została zakończona. Pierwszym państwem, z którym weszli w interakcję były Stany Zjednoczone. Rozpoczęto wymianę handlową oraz nawiązano stosunki dyplomatyczne. Wciąż jednak Japonia broniła swojej niezależności i hermetyczności. Pod koniec XIX wieku floty francuska i brytyjska siłą wymogły na Japonii większą otwartość. Wtedy młody cesarz zdecydował się na otwarcie japońskich granic. Energiczny władca, ostatecznie rozprawił się z szogunatem i ogłosił ponownie Japonię cesarstwem. Okres sprawowania władzy przez cesarza Mutsuhito określa się czasem światłych rządów. Władca ten rozwiązał również klasę samurajów. Ich rolę przejęło poborowe wojsko. Zmiany te nie spotykały się z poparciem we wszystkich regionach, mimo to jednak większość z nich udało się z sukcesem przeprowadzić.

Karty z historii Japonii

Japonia, podobnie jak niemal każde inne państwo ma w swojej historii karty, o których wolałaby zapomnieć. Jedną z nich jest na pewno fala nietolerancji dla chrześcijaństwa, która wybuchła za sprawą rządzących pod koniec XVI wieku. Wówczas to ukrzyżowanych zostało 26 katolików, z czego 9 to przybyli z Europy misjonarze. Zostali oni niesłusznie oskarżeni o działanie na szkodę państwa. Od tego momentu chrześcijaństwo nie było mile widziane w Japonii. Kolejny w władców był jednak bardziej zainteresowany czerpaniem z europejskich wpływów. Założyciel dynastii Tokugawa, która rządziła Japonią przez ponad 260 kolejnych lat, chciał jak najwięcej zyskać na współpracy z przybyszami. Sytuacja Europejczyków uległa jednak zmianie – władca zaczął obawiać się, że Japonia, podobnie jak wiele innych państw w Azji padnie ofiarą kolonialnych zapędów, szczególnie widocznych u Portugalczyków i Hiszpanów. W roku 1639 zerwane zostały zatem wszelkie kontakty z europejskimi kupcami, wyjątkiem byli tutaj kupcy holenderscy. Również misjonarze z Europy przestali być na terenie Japonii mile widziani, ci, którzy próbowali mimo wszystko realizować misję ewangelizacji zostali zamordowani. Inni przybysze zaś otrzymali nakaz opuszczenia kraju. W tym okresie religia chrześcijańska została zakazana, a ci którzy próbowali dalej ją kultywować padali ofiarą represji.

Japonia na drodze rozwoju

Japonia to wciąż potęga gospodarcza, lata lecą, a to się nie zmienia. To również 10 co do liczby ludności kraj na świecie. To także kraj wyjątkowy, pełen kontrastów i różnic, które mogą naprawdę zafascynować. Jak jednak kształtował się rozwój Japonii na przestrzeni dziejów? W czasach przed naszą erą Japończycy mieli do czynienia z zaawansowaną kulturą chińską, od niej też zapożyczyli pismo. Potem jednak odcięli się od tych wpływów. Kontakt z kulturą europejską Japonia nawiązała dopiero w wieku XVI. Pierwsi na tereny Japonii dotarli portugalscy kupcy. To właśnie oni przywieźli ze sobą do Japonii chrześcijaństwo. Niedługo po nich pojawili się jezuici, którzy stworzyli ośrodek chrześcijański w Nagasaki, a potem zaczęli wyruszać w inne miejsca z nauczaniem chrześcijańskim. W okresie kiedy na terenie wysp pojawili się Europejczycy kraj znajdował się w poważnych wewnętrznych konfliktach, określa się ten czas jako epokę chaosu. Jak wskazują źródła, wśród zainteresowań Japończyków znalazła się głównie broń palna, która przybyła wraz z przybyszami. Rozbity na księstwa kraj toczony był robakiem wojenek między szogunami. W wieku XVI podjęto próby zjednoczenia kraju. W dalszej kolejności do Japonii przybyli Hiszpanie. Władza początkowo sprzyjała chrześcijaństwu, jednak z czasem władców zaczęła martwić szybkość rozprzestrzeniania się nowej religii.

Historia państwa japońskiego

Wyspiarska potęga gospodarcza jaką jest Japonia, ma za sobą wiele wieków burzliwej historii. Początek państwa związany jest z królestwem Yamato. Jego centralny ośrodek władzy znajdował się na wyspie Honsiu. Legendarne początki tego królestwa datuje się na VII wiek przed naszą erą. Cywilizacja ta miała wiele do czynienia z rozwiniętą kulturą chińską. Zgodnie ze źródłami historycznymi, z tej przyczyny Japończycy przyjęli około V wieku p.n.e. chińskie pismo. Religia tradycyjna dla tego regionu to shinto. Obecnie jednak, a trwa ta tendencja już od wieków, więcej wyznawców ma buddyzm. W VIII wieku naszej ery ograniczono kontakty z Chinami, wzmocniono władzę cesarską – choć wskazuje się, iż wówczas cesarze stali się silnie uzależnieni od swoich wielkich rodów i stali się marionetkami w ich rękach. Na przełomie wieku X i XI wiele się zmieniło, właśnie wtedy bowiem wykształciła się w Japonii kasta samurajów. Podlegali oni swoim panom feudalnym. Kolejnym krokiem w kierunku przemian stało się stworzenie systemu feudalnej administracji wojskowej, zwanej bakufu. Cesarze od tego momentu stali się jeszcze słabsi, bowiem od władzy zaczęli ich odsuwać siogunowie. Pierwszym okresem władzy siogunatu była Kamakura, przetrwała ona jednak jedynie do najazdu Mongołów. Rzecz działa się w XII wieku. Dwukrotnie flota z Mongolii starała się wyruszyć na podbój wysp japońskich, jednak za każdym razem padali oni ofiarą tajfunu. Zwano go Kamikaze, co znaczy po japońsku „boski wiatr”.

Fauna i flora japońska

Japonia, kraj wielki, kraj wielkich różnic i ogromnych kontrastów. Kraj specyficzny, bo niemal całe życie mieszkańców skupiający na czterech największych wyspach, podczas gdy całe państwo ma ich ponad 8 tysięcy. Życie skupia się jedynie na wybrzeżach, bowiem w większości przypadków środek wysp nie nadaje się do zamieszkania. Wyspy japońskie stanowią bowiem nadwodną część wielkiego łańcucha górskiego, który biegnie pod wodą. Jest to teren szalenie aktywny sejsmicznie, ale także wyjątkowo górzysty. Jedynie położone w pobliżu wybrzeża pasy nizin nadają się do upraw. Przyroda japońska, podobnie jak cały kraj, jest bardzo zróżnicowana. Ze względu na położenie wysp Japonia ma wiele stref klimatycznych. Można tam zaznać zarówno uroków lasów podzwrotnikowych, jak i bardzo śnieżnej zimy. Wszystko zależy od tego w jakie miejsce się udamy. Na terenie Japonii znajdziemy nie tylko lasy podzwrotnikowe, ale i mieszane, z przewagą drzew liściastych. Można w nich spotkać znane nam drzewa, buki, brzozy czy dęby oraz kilka rodzajów klonów. W innych miejscach natrafimy natomiast na lasy subarktyczne. Tam czekają na nas takie drzewa jak świerk syberyjski, jodła sakhalan, jodła niebieska i tym podobne. Powyżej piętra lasów – w wyższych partiach górskich napotkać można roślinność taką jak azalie, krzewy alpejskie, hortensje czy chryzantemy.

Wyjątkowa przyroda Japonii

Japonia jest terenem bardzo silnie zalesionym – tereny leśne zajmują ponad 60 procent powierzchni kraju. Wiele z nich to lasy bambusowe, mają one wiele zastosowań, nie tylko stanowią źródło drewna, ale także doskonale sprawdzają się jako pożywienie, bowiem ich korzenie i pędy są jadalne i stanowią jeden z bardziej charakterystycznych elementów diety Japończyków. Cały kraj usiany jest wiśniami – stąd znana nam nazwa zwyczajowa Japonii, czyli Kraj Kwitnącej Wiśni – jeżeli chcemy na własne oczy zobaczyć jak to wygląda w rzeczywistości, powinniśmy wybrać się do Japonii w kwietniu – wówczas wiśnie kwitną na całego. Obok wiśni, bardzo wiele spotkać możemy drzew śliwy. Ze względu na zróżnicowanie klimatyczne wysp można spotkać na nich szalenie różnorodne rodzaje roślinności. Od paproci po drzewa kamforowe oraz palmy czy morwy. Naprawdę warto spędzić nieco czasu w Japonii, jeżeli interesuje nas przyroda, bowiem jest tutaj na co popatrzeć. Na wyspie Sikoku i Kiusiu możemy zaobserwować wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe. Wśród rosnących tam drzewa na uwagę zasługują na pewno wiekowe, bo ponad 200 letnie kryptomerie japońskie, a także dęby, sosny japońskie oraz jodły momi. Przyroda japońska ma wiele do zaoferowania, każdy znajdzie tutaj coś co go zachwyci i przykuje jego uwagę. Na pewno warto odwiedzić ten szalenie różnorodny kraj i zobaczyć to wszystko na własne oczy.

Klimat w Japonii

Wyprawa do Japonii to na pewno dobra decyzja, niezależnie od tego czy interesują nas wielkie i nowoczesne miasta, nieskalana przyroda czy też wspaniałe góry. Japonia ma dla nas to wszystko. Dla każdego turysty znajdzie się coś odpowiedniego. Jeżeli chcemy podczas pobytu wypocząć i zadbać o zdrowie na pewno warto skorzystać z możliwości jakie dają nam onseny, czyli japońskie źródła termalne. Jest ich na terenie kraju ponad 20 tysięcy. Jaki klimat panuje w Japonii? Ze względu na fakt, iż wyspy archipelagu rozciągnięte są na dużym odcinku – Japonia znajduje się w zasięgu trzech stref klimatycznych. Dodatkowo na obraz tego klimatu składa się znaczny wpływ monsunu. Obejmuje on swoim zasięgiem wyspy i wpływa na morski charakter klimatu na terenie całego kraju. Na wszystkich wyspach, oprócz wyspy Riukiu, mamy wyróżnione cztery pory roku. Klimat jednak potrafi różnić się w zależności od tego w jakim dokładnie miejscu archipelagu się znajdziemy. Zetknięcie się chłodnych mas powietrza nadchodzących z kontynentu z ciepłych prądów z Pacyfiku w okresie letnim wpływa znacznie na to jaka panuje na terenie archipelagu pogoda. W okresie zimowym w wielu miejscach zdarzają się naprawdę bardzo intensywne opady śniegu. Różnice w pogodzie są jednak bardzo znaczne. Zależnie od strefy pogoda może się naprawdę znacznie różnić.

Japonia znana i nieznana

Podczas pobytu w Japonii warto skupić się nie tylko na tym co mają nam do zaoferowania miasta i zdobycze cywilizacji. Warto wybrać się na wyprawę, by poznać inne oblicze tego wyjątkowego kraju i obcować z przyrodą, która w wielu miejscach pozostaje wciąż nieskalana działalnością człowieka. Krajobraz Japonii zdominowany jest przez góry, widać je na każdym kroku. Jedna dziesiąta z nich to góry wysokie. Jak wskazują specjaliści wyspy japońskie nie są niczym innym jak nawodną częścią, olbrzymiego podwodnego pasma górskiego. Wysokość tego pasma to od dna oceanu około 12 tysięcy metrów. Geologiczna budowa tych wysp jest szalenie złożona. Wyspy znajdują się na styku płyt tektonicznych co czyni ten teren bardzo silnie zagrożonym falami tsunami oraz trzęsieniami ziemi. Japonia położona jest bowiem w obszarze zwanym ognistym pierścieniem Pacyfiku. Na samym terenie Japonii znajduje się blisko 80 czynnych wulkanów. Japonia może się poszczycić posiadaniem blisko 20 tysięcy gejzerów i gorących źródeł, a także stawów gorącego błota. Japonia jest przy tym szalenie aktywnym sejsmicznie terenem. Niestety zdarzają się tutaj i silne wstrząsy, które prowadzą do klęsk żywiołowych. Jednym z najbardziej tragicznych było to z 1923 roku, które pochłonęło około 143 tysiące ofiar. Oprócz wulkanów zagrożenie stanowią fale tsunami, które potrafią dochodzić do 50 metrów.

Kraj Wschodzącego Słońca

Japonia znana jest nam pod nazwą Kraju Kwitnącej Wiśni. Jednak Chińczycy przez wieki nazywali ją zupełnie inaczej. Ze względu na swoje położenie względem kontynentalnej Azji nazywano ją bowiem Krajem Wschodzącego Słońca. Nazwa, którą jednak posługiwali się rdzenni mieszkańcy, zanim zaczęli prowadzić ożywione kontakty z Chinami i innymi państwami to Yamato. W dalszej kolejności Japonia zaczęła być nazywana Nippon – nastąpiło to w drugiej połowie VII wieku naszej ery. Do zakończenia II wojny światowej pełna nazwa Japonii brzmiała zaś Dai Nippon Teikoku, co oznacza Cesarstwo Wielkiej Japonii. Od roku 1946 oficjalna nazwa brzmi Państwo Japonia czyli Nippon-koku. Europejczycy po raz pierwszy zetknęli się z informacjami o Japonii dzięki podróżnikowi Marco Polo. To on pierwszy zapisał nazwę tego kraju na europejską modłę, używając mandaryńskiej wymowy nazwy tych właśnie ziem. Japonia to wielki archipelag wysp, ludnie zamieszkany, choć większość mieszkańców zajmuje jedynie 4 największe wyspy, które stanowią ponad 90 procent terytorium kraju – pozostałe tysiące w dużym stopniu są niezamieszkałe lub nie nadające się do zamieszkania. Japonia mimo takich utrudnień jest krajem bardzo ludnym – zajmuje 10 miejsce na świecie pod względem liczby ludności. Jest to spory sukces, biorąc pod uwagę, że jest to kraj z dużą aktywnością wulkanów, położony na styku płyt tektonicznych, narażony na tsunami i trzęsienia ziemi.

Poznać Japonię jak najlepiej

Japonia to wyjątkowe państwo. Choć znajduje się na wyspach, a jego lokalizacja geograficzna czyni je narażonym na szereg zjawisk zagrażających życiu mieszkańców, wciąż jest to jedno z najbardziej dynamicznie rozwijających się państw na świecie. Zajmuje ono również 10 lokatę pod względem liczby ludności na świecie. Mimo wybuchów wulkanów, fal tsunami czy trzęsień ziemi, to państwo obejmujące ponad 6800 wysp jest naprawdę ciekawe miejsce do życia. Najważniejsze dla mieszkańców są cztery największe wyspy, na nich również zaludnienie oraz urbanizacja są największe. Są to Kiusiu, Sikoku, Honsiu oraz Hokkaido. Są one tak duże, iż stanowią 97 procent obszaru lądowego całego kraju, zaś pozostałe ponad 6800 wysepek daje jedynie 3 procent obszaru lądowego. Ludność najchętniej zamieszkuje w pobliżu wybrzeża, w pasach nizin. Tam bowiem można z powodzeniem prowadzić uprawy, a także w tych okolicach powstają wielkie miasta. Japonia to państwo wysoko rozwinięte, mimo upływu lat wciąż plasuje się w czołówce światowych gospodarek. Jej położenie teoretycznie nie jest korzystne – znajduje się ona bowiem w tak zwanej strefie ognia na Pacyfiku. Zlokalizowana jest bowiem na styku płyt tektonicznych. Japonia jest monarchią parlamentarną. Na czele państwa stoi cesarz – stanowi on symbol jedności państwa.